UWAGA!

O trybie przekroczenia rosyjsko-białoruskiego odcinka granicy państwowej Federacji Rosyjskiej przez obywateli państw obcych oraz osoby nie posiadające obywatelstwa.

 

 

Przepisy prawa rosyjskiego (Ustawa Federalna z dnia 15 sierpnia 1996 roku Nr 114-ФЗ „O trybie wyjazdu z Federacji Rosyjskiej i wjazdu do Federacji Rosyjskiej", Ustawa Federacji Rosyjskiej z dnia 1 kwietnia 1993 roku Nr 4730-1 „O granicy państwowej Federacji Rosyjskiej") stanowią, że obywatele państw obcych oraz osoby nie posiadające obywatelstwa są uprawnieni do wjazdu na terytorium Federacji Rosyjskiej tylko przez określone punkty przekroczenia granicy państwowej po obowiązkowej odprawie granicznej.

Na trasach komunikacji drogowej i kolejowej przecinających rosyjsko- białoruski odcinek granicy państwowej Federacji Rosyjskiej nie ma przejść granicznych przeznaczonych do ruchu międzynarodowego i nie jest dokonywana kontrola graniczna osób i pojazdów. Przekroczenie rosyjsko-białoruskiej granicy państwowej przez wszystkie kategorie obywateli państw trzecich i osoby nieposiadające obywatelstwa niezależnie od posiadania wizy lub zezwolenia na pobyt stały lub czasowy na terytorium Rosji i Białorusi z wykorzystaniem transportu samochodowego i kolejowego będzie stanowiło naruszenie przewidzianego normami międzynarodowymi trybu przekroczenia granicy państwowej Federacji Rosyjskiej.

Od maja 2017 roku dla obywateli państw trzecich stało się możliwe przekroczenie rosyjsko-białoruskiej granicy państwowej za pomocą transportu lotniczego w relacji między Republiką Białoruś a Federacją Rosyjską. Przy tym wobec obywateli państw obcych i osób nie posiadających obywatelstwa przybywających z Republiki Białoruś oraz odlatujących w przeciwnym kierunku na lotniskach rosyjskich stosowana jest kontrola graniczna.

Ponadto należy mieć na uwadze, że obywatele państw obcych i osoby nie posiadające obywatelstwa podróżujący transportem lotniczym tranzytem przez terytorium Federacji Rosyjskiej do Republiki Białoruś nadal mają obowiązek uzyskania rosyjskiej wizy tranzytowej.

Wszystkie kategorie obywateli państw trzecich i osób nie posiadających obywatelstwa zgodnie z normami prawa międzynarodowego i prawa krajowego Federacji Rosyjskiej mogą przybywać do Federacji Rosyjskiej i wyjeżdżać z Federacji Rosyjskiej przez wielostronne (dwustronne) przejścia graniczne otwarte dla ruchu międzynarodowego (lotów międzynarodowych).

Wykaz przejść granicznych przez granicę państwową Federacji Rosyjskiej został ustalony na mocy Rozporządzenia Rządu Federacji Rosyjskiej z dnia 29 listopada 2017 roku Nr 2665-p.


 

Weszła w życie nowelizacja Ustawy Federalnej z dnia 7 czerwca 2013 r. nr 108-ФЗ „O przygotowaniu i przeprowadzeniu w Federacji Rosyjskiej Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej FIFA 2018 roku, Pucharu Konfederacji FIFA 2017 i wprowadzeniu zmian do poszczególnych aktów ustawodawczych Federacji Rosyjskiej", zgodnie z którą widzom Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej na podstawie Paszportu kibica (FAN ID) został otwarty wielkokrotny bezwizowy wjazd do końca roku! 
Szczegółowa informacja jest dostępna na stronie oficjalnej:
 https://www.fan-id.ru 

W związku z powyższym kibice posiadający karty FAN ID mogą prosić o wydaniu swoim bliskim krewnym (małżonkom, dzieciom, wnukom, wnuczkom, rodzicom, dziadkom) rosyjskich dwukrotnych wiz na okres do 3 miesięcy.

Szczegółowa informacja jest dostępna pod numerem telefonu Rosyjskiego Centrum Wizowego w Krakowie: (12) 425 60 66; (12) 425 60 65; (22) 102 17 35; (22) 397 17 87


                                

UWAGA!
SZANOWNI PAŃSTWO!
Rosyjskie urzędy konsularne w Polsce przyjmują wnioski wizowe wypełnione wyłącznie elektronicznie w języku rosyjskim bądź angielskim i wydrukowane za pomocą specjalnej strony internetowej Departamentu Konsularnego MSZ Rosji: http://visa.kdmid.ru
Wnioski wizowe należy osobiście lub za pośrednictwem osoby trzeciej złożyć w Rosyjskim Centrum Wizowym (adres: Kraków, ul. Królewska 57; Centrum Biurowe Biprostal S.A., Klatka 1 / 1st floor; telefon: +48 (12) 425 60 66)  
lub osobiście w Konsulacie Generalnym Rosji w Krakowie po uprzednim zarejestrowaniu się na stronie: Zapisać się w sprawie wizy (english version). 
Konsulat Generalny jest czynny w poniedziałek, środę, piątek od 8:30 do 12:30.
KRAKOW Helpline: +48 12 425 60 65; +48 22 102 17 35; +48 22 397 17 87

 

From January 2018, Russia introduced the Tax Free system - nowadays, foreign citizens who have made purchases in Russia can get VAT refund and save up to 11% of the purchase price. You can use Tax Free service in a number of shopping centers and shops  in the in the cities-participants of the Tax Free System.

VAT Refund can be received when purchasing goods that are not excisable.
Excisable goods - alcohol, tobacco, and some kind of perfumery and cosmetic products. 

You may get VAT Refund if: 

  • You made purchases on the total amount of at least 10 000 rubles per one day in one store.
  • You are not an EEU citizen (EEU countries include Armenia, Belarus, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Russia).
You take your goods outside the customs territory of the EEU (except for the export of goods through the territory of the States-members of the EEU) through checkpoints  across the State border of the Russian Federation, a list of which is approved by the Government of the Russian Federation.

Aktualności

Powrót

Wywiad Ambasadora Rosji w Polsce, S. W. Andriejewa, dla gazety „Izwiestija” (opublikowano 5 kwietnia 2018 r.)

Pytanie. Jaka liczba likwidowanych pomników jest obecnie znana rosyjskiej ambasadzie? Według szacunków polskiego Instytutu Pamięci Narodowej ustawa powinna objąć ponad 450 monumentów w całym kraju. 230 z nich to pomniki żołnierzy Armii Czerwonej. Likwidacja pomników miała się odbyć w ciągu jednego roku. Czy warto czekać, aż wkrótce zacznie się ich przyspieszona rozbiórka?

Termin „usunięcia z przestrzeni publicznej” pomników „propagujących komunizm”, do których władze polskie zaliczają również pomniki radzieckich żołnierzy wyzwalających Polskę, został ustalony w poprawkach do ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego (tak zwanej ustawy dekomunizacyjnej). Na wykonanie wyznaczono rok od chwili wejścia poprawek w życie, a więc do października 2018 roku. Jednak w grudniu ustawa ponownie uległa zmianie — lokalnym samorządom polecono usunąć wszystkie „niepoprawne” pomniki do 31 marca bieżącego roku. Tym, kto „wyrobi się” we wskazanym terminie, obiecano zwrócić koszty likwidacji z budżetu państwowego. Tych, którzy nie wykonają przewidzianego w ustawie wymagania w wyznaczonym czasie, wojewoda zmusi do likwidacji pomników na własny koszt.

Od lata 2017 roku do chwili obecnej zarejestrowaliśmy 23 przypadki wyburzenia przez polskie władze pomników radzieckich żołnierzy wyzwolicieli. Ich liczba znacznie wzrosła w marcu — w przeddzień przewidzianego w ustawie „ostatecznego” terminu.

To oczywiste, że wykaz, którym dysponujemy, nie jest kompletny. Nie mamy pełnych informacji o tym, ile pomników radzieckich zlikwidowały już do tej pory władze samorządowe. Polski Instytut Pamięci Narodowej jest instytucją państwową odpowiadającą za kształtowanie tak zwanej polityki historycznej oraz wydającą, w szczególności, oficjalne opinie o tym, czy ten czy inny obiekt pamięci „propaguje komunizm”. Latem 2017 roku IPN faktycznie ogłosił swoje szacunki dotyczące liczby pomników podlegających likwidacji — było ich około 230. Nie opublikowano jednak ich listy. Nie dysponujemy również ogólnodostępnymi danymi dotyczącymi tego, jak przebiega realizacja „planu wyburzania pomników radzieckich” w terenie.

Informacje o demontażu pomników radzieckich Ambasada i Konsulat Generalny Rosji w Polsce otrzymują z lokalnych mediów, od polskich obywateli, którym los pomników nie jest obojętny, oraz od mieszkających w tym kraju rosyjskich rodaków, a także na podstawie wyjazdów naszych pracowników w dane miejsca. Ambasada i Konsulat Generalny FR mają zamiar przeprowadzić możliwie jak najdokładniejszą kontrolę liczebności i stanu radzieckich i rosyjskich obiektów pamięci w Polsce. Prace te zajmą jednak kilka miesięcy.

Pytanie.

Uważamy, że w obecnych okolicznościach najwłaściwszą odpowiedzią na działania polskich władz jest kształtowanie w rosyjskim społeczeństwie i w społeczności międzynarodowej ich adekwatnego odbioru, pewności co do własnych racji i głębokiej niestosowności moralnej polskiej „walki z pomnikami”. Taki właśnie cel mają nasze protesty, które przy każdej okazji zgłaszamy polskiej stronie, a także stałe poruszanie przez nas tego tematu na platformach międzynarodowych — w ONZ, OBWE czy w Radzie Europy. Nie możemy o tym zapomnieć, nie możemy tego wybaczyć — ani teraz, ani w przyszłości, kiedy w tej czy innej formie przywrócony zostanie dialog polsko-rosyjski i ponownie zaczną być nam zgłaszane pretensje i roszczenia „historyczne”. To oczywiste, że dopóki w Polsce neguje się misję wyzwoleńczą Armii Czerwonej w drugiej wojnie światowej i profanuje się pamięć naszych przodków, którzy polegli w walkach o wyzwolenie tego kraju, zasadniczo brakuje warunków do dyskutowania na interesujące polską stronę tematy historyczne.

Jeśli chodzi o ewentualne działania odwzajemniające, odpowiednie decyzje są podejmowane — nie zawsze można o nich mówić publicznie. Równocześnie należy wyraźnie rozumieć, że obecne polskie władze dążą właśnie do maksymalnego ograniczenia i zawieszenia związków z Rosją. „Wojna z pomnikami” jest w istocie prowokacją polityczną. Ma ona na celu popchnięcie nas do gwałtownych i nieprzemyślanych czynów, które nie przyniosą oczekiwanych rezultatów, ale usatysfakcjonują naszych przeciwników. Dlatego też wszelkie propozycje wypowiadane w naszym kraju w toku dyskusji społecznych dotyczących stosunków z Polską powinny być rozpatrywane z uwzględnieniem ich działania praktycznego i zgodności z deklarowanymi celami.

Pytanie.

W Polsce już dawno przestano mówić o zgromadzeniu likwidowanych radzieckich pomników w jakimś muzeum na wolnym powietrzu. Pomniki są wyburzane, wywożone do jakichś magazynów lub przekazywane do lokalnych muzeów w charakterze „symboli dominacji radzieckiej”.

My ze swojej strony uważamy, że przenoszenie pomników w jakiekolwiek inne miejsce, również do Rosji, jest niewłaściwe. W oderwaniu od miejsc, w których zostały wzniesione na pamiątkę wydarzeń historycznych, obiekty te zostaną pozbawione sensu. Wyrażenie zgody na przeniesienie byłoby wzięciem pośredniego udziału w polskiej kampanii usuwania radzieckich pomników. Ponadto byłoby to na rękę naszym oponentom, którzy nieustannie podrzucają nam ten pomysł: jeśli te pomniki są dla was takie ważne, to sobie je weźcie. Byłby to precedens i zachęta dla innych, nie tylko w Polsce, lecz również w innych krajach. Dlatego więc rozumiemy, że jeśli takie propozycje są wysuwane przez ludzi w naszym kraju, którym los pomników nie jest obojętny, kierują nimi najlepsze pobudki. Dziękujemy im za taki stosunek. My jednak stoimy na stanowisku, że nie powinno się tego robić.